| Inhoudsopgave: |
|
|
| |
| Praag Halve Marathon 2005 |
| (door Wim van Oosten) |
Eind maart gaan wij naar Praag! Oooh leuk, oude stad, mooie gebouwen, cultuur, veel te
zien en lekker bier
Nee, wij gaan met de atletiekvereniging op zaterdag 2 april 2005 meedoen met de Prague Half Marathon. Dat wil
zeggen, wij gaan met een bus vol mensen uit Steenwijk en Wolvega naar Praag. Ongeveer 30 lopers en ook nog 20
supporters.
Aldus vertrokken wij 31 maart om 06.00 uur (nog niet helemaal wakker) uit Steenwijk met bestemming “de
Gouden Stad”. Via Arnhem, Oberhausen, Kassel en Dresden bereikten wij de Tsjechische grens, alwaar door
strengkijkende beambten onze paspoorten al snel in orde bevonden werden. In de heuvels was het nog
behoorlijk fris, hetgeen ook zichtbaar was aan de sneeuwresten die nog aanwezig waren. Behalve sneeuw,
zagen wij ook nog enkele dames in minimale kledij, die er wel sportief uitzagen, maar die volgens mijn
inschatting een andere sport beoefenden dan wintersport.
Toen wij om 20.00 uur bij Hotel Sport aankwamen (in Kralupy nad Vltavou - 20 km boven Praag) even snel naar
de kamer en aan de warme hap. Na afloop nog enkele “halve liter blonde jongens met schuimkraag” en daarna
echt wel toe aan een schoonheidsslaapje.
Vrijdag na het ontbijt met de bus via Praag naar Nizbor, voor een excursie naar de kristalglasfabriek. Hier
werden wij door een Duitssprekende dame op de hoogte gebracht van het productieproces van kristalglas.
Vanaf de componenten, het smelten, het blazen, afkoelen, controleren, nabewerken, slijpen en graveren werden
alle finesses ons bijgebracht. Het viel wel op dat de ARBO-commissie hier nog een hoop werk te doen heeft.
Na nog een korte stop bij LAPIS Praag (edelstenen en edelmetaal expositie/handel), werd het tijd om ons te
melden bij onze “Dutch speaking guide” voor de “Old Town Tour”.
Vanaf de Engelenbrug werden wij door de oude joodse wijk geleid, waarbij wij langs het joodse kerkhof en de
synagoges kwamen. Verder via de Jacobskerk en de oude stadstoren bereikten wij het oude stadsplein, alwaar
wij om 4 uur het bijzondere uurwerk en klokkenspel met de apostelen konden aanschouwen. Als afsluiting
natuurlijk een bezoek aan de Karelsbrug. Onze bevallige gids Maria sprak voortreffelijk Nederlands met een
Vlaams accent. Zij deed mij trouwens denken aan het lied van Gilbert Bécaud, die zong over de gids Natalie
bij zijn bezoek aan Moskou. Des avonds werden wij nog getracteerd op een pastaparty en hebben daarna wederom
genoten van de ½ ltr blonde jongens. De meer serieuze reizigers onder ons hebben na het eten nog een “light
tour” gemaakt met de bus in Praag.
Zaterdag (dag van de waarheid), de supporters gingen naar Praag voor een rondleiding door de Praagse Burcht.
De lopers begonnen aan de (geestelijke) voorbereiding. Dit betekende een stukje ontspannen wandelen langs
de Moldau (Vltavou). Vervolgens om 10.30 met de bus naar Praag (plassen, eten, drinken, plassen, banaan,
drinken, plassen, hou maar op stress!), dan naar het startvak, waar zijn de supporters? Eindelijk om 12.00
uur valt het startschot.
En dan goed opletten waar je loopt. Stoepen, putten, drempels, tramrails, kinderkopjes en niet te vergeten
nog een paar duizend deelnemers in alle soorten en maten. Opletten drinkposten, genoeg drinken, toch nog wel
warm. Waar lopen mijn concurrenten! De eerste kilometers mooi vlak 5,5 min p/km (eigen tijdopname). Te veel
gedronken? Ik moet plassen, toch maar even, anders loopt het niet ontspannen en daarna maar weer drinken.
Dus tijd verloren, moet ik weer inhalen, medeloper na 3 km weer ingehaald en dus erop en erover (wielerterm).
Laatste kilometer allemaal kasseien, kinderhoofdjes of kopjes, hoe wil je ze noemen. Loopt niet makkelijk
maar ik zweef naar de FINISH. Eindtijd 1.55.08 en een lieftallige jongedame hangt mij een medaille om de nek.
Later hoorde ik dat enkele lopers daar ook nog een kusje bij kregen!
Mijn resultaat: nummer 1654 in het totaalklassement en nummer 14 in mijn categorie (60+).
Gemiddelde snelheid tot 10 km 5,37 min per km en van 10 tot 21 km 5,28 min/km.
Stel je voor dat ik mij beter had voorbereid en die blonde jongens had laten staan, wat zou mijn droomtijd
dan geweest zijn? - ik moet er niet aan denken! - het plezier komt voorop.
Ter afsluiting mochten wij ’s avonds nog genieten van een gezellig diner-dansant met muziek en een folklore
dansgroep.
En niet te vergeten de uitreiking van de beker aan Trees, als snelste Nederlandse vrouw en medailles voor
de 2e en 3e Nederlandse vrouw en 2e Nederlandse man, dus een goed resultaat voor Start’78.
Zondag, vroeg op. Ontbijtbuffet, het leert snel hoe je de wachtrijen kunt omzeilen.
Bagage in de bus en om 08.00 uur terugreis. Na een korte stop bij de Vietnamese markt voor de grens via
Dresden, Leipzig, Osnabrück en Emmen naar Steenwijk. Aankomst 19.30 dus aanzienlijk sneller dan de
heenreis.
Tijd om de reisleidster te bedanken en te zoenen en nu maar weer uitzien naar de volgende uitdaging.
Het was een heerlijk lang weekend/reisje en de groeten aan organisator Sjors in Praag (zie logo bovenaan) |
 terug naar inhoudsopgave |
|
| |
| Met De DeePeeVee Naar Praag |
| (door Personeelsvereniging Gemeente Deventer) |
Twee volle dubbeldeksbussen met medewerkers van de gemeente Deventer en hun partners of introducés reden
op woensdag 7 december (2005) in alle vroegte naar Praag. De chauffeurs Jolanda en Wouter (Connexxion,
superchauffeurs!!!!!!) reden ons goedgemutst in een streep naar Praag, met een kleine omweg via een in
de vergetelheid weggezakt Tsjechisch dorp. Die streep werd natuurlijk wel regelmatig onderbroken voor
stops in dorpjes met prozaïsche namen als Ausfahrt en Bittesauberhalten. Het werd nog even spannend
toen bleek dat iemand dacht met een van de partner ontvreemd paspoort onopgemerkt de grens te kunnen
passeren. Het lukte wonderwel omdat de Tsjechische douane de indruk wekte van hogerhand instructies te
hebben ontvangen om de invoering van de euro in hun land geen strobreed in de weg te leggen. De leukste
stop was vlak na de Tsjechische grens. Daar werd een flinke Tsjechische borrel geschonken om het warm en
vol te houden tot Praha. Hotel Sport in de Prahaagse buitenwijk Kralupy wachtte ons op met een eenvoudige
doch voedzame maaltijd.
Op de eerste verblijfsdag in de stad der sterren (of beter: bruggen) maakten we onder begeleiding van enkele
uitstekend Nederlands sprekende gidsen uit de stal van touroperator Sjors Lemberk een klassieke
stadswandeling. Via de Engelenbrug door de Joodse wijk naar de Karelsbrug en via het plein van de Oude
Stad met kerstmarkt en indrukwekkende klokkentoren en statige conditorei naar het Wenceslasplein.
De middag was ter vrije besteding en dat heeft Praha geweten! Overal, wandelend door historische straten
of langs de rivier dan wel vertoevend in cafés, restaurants, winkels, theaters of musea, doken collega’s
op. Een enkeling liet zich ontvoeren naar een bierbrouwerij om voortaan geheel bekeerd door het leven te
gaan.
’s Avonds was er een cruise met een uitstekend diner-dansant over de Moldau (Vltava) met zicht op de bijna
- maar met respect gezegd – Disney-achtige verlichte gebouwen en monumenten zoals de Prahaagse Burcht.
Hoogtepunten waren de onvermijdelijke muzikale Tulpen uit Amsterdam en een uur lang stil liggen in de sluis
met als enige uitzicht de kademuur. Maar zelfs die had sfeer en de Prahaagse Kermisklanten oogsten niets
dan lof. De rondrit daarna door een verlichte stad benam iedereen bijna de adem. Vooral vanaf de burcht
bezien lag de stad er als een sprookje bij.
Vrijdagochtend was bestemd voor een excursie naar een kristalfabriek in Nizbor, want het fraaie kristal
is hét handelsmerk van Tsjechië en Bohemen. De rit was lang en het bezoek en de lunchtijd waren eigenlijk
te kort, want ’s middags wachtte de monumentale Praagse Burcht ons in een snijdende kou en wind op voor
verdere verkenning. Het was - merkbaar - nog lang geen Praagse Lente…De burchtwachten en de kathedraal
waren de grote direct-lineaire attractoren en vanaf de burcht konden we goed zien welke stad we de avond
daarvoor per bus hadden verkend. Hoeveel wonderschone en goed gerestaureerde monumenten kan een mens per
dag onder ogen krijgen en in zich opnemen? Het Gouden Straatje werd niet meer door iedereen bezocht.
Oorzaak de snijdende wind zorgde voor gure kou en de warmte van de cafés was onweerstaanbaar.
Een ‘vrije’ vrijdagavond zorgde ervoor dat groepen en groepjes door Praag trokken en allerlei bekende en
minder bekende restaurantjes en cafeetjes (her)ontdekten. De kerstmarkt met kraampjes en sfeervolle
verlichting deed ons Deventernaren denken aan ons eigen Charles Dickens festival. Leuk waren de optredens
van nieuwe en traditionele muziek en dans. Een idee op de avonden voorafgaand aan de Dickens dagen
kwalitatief uit te breiden. De bussen, punctueel om 23 uur bij het verzamelpunt bij de Engelenbrug
vervoerden ons weer naar het hotel. In het hotel was de keuze eenvoudig: of direct plat of nog even de
discokelder in. Beide onderdelen vielen in goede aarde.
De zaterdag was de dag van ingetogenheid want er werd een bezoek aan het doorgangskamp Theresiënstadt
(Térezin) gebracht. Hoewel het van de buitenkant oogt als onze vestingstad Bourtange, spreken het kerkhof,
de barakken en gevangenissen voor zich. Iedereen was diep onder de indruk van de geschiedenis en de functie
van de plek en van de akelige misleidende propaganda van de nazi’s die het kamp aan de officiële
inspecties als een vakantieoord voorstelden. Maar de grootste impact had het besef dat de mensheid tot
op heden nog steeds weinig tot niets van deze vreselijke oorlog heeft geleerd.
De middag was na een snel te vergeten lunch (enige minpuntje omdat de gastheren ons en wij hen waarschijnlijk
niet goed begrepen) weer helemaal voor Praag-centrum. De meeste van ons gingen ’s avonds naar de door Sjors
georganiseerde folkloreavond met diner. “Gezellig, vrolijke muziek, leuk dansen en goed eten” waren
veelgehoorde reacties. Een enkeling bleef in de binnenstad en kwam met het uitstekende en stipte treinvervoer
terug naar het hotel.
Zondag de reisdag. Terug naar Deventer was het opvallend stil in de bus.
Praag is een schitterende stad. We hebben er goede dagen gehad. Een mooi uitgebalanceerd programma met
alle high lights en ook nog voldoende tijd voor jezelf. Alles bij elkaar is het rapportcijfer gewoon goed.
Met dank aan iedereen die zich heeft ingezet om van deze dagen onvergetelijke dagen te maken.
Sjors, Lucie, Nikola en alle uitstekende gidsen bedankt voor deze onvergetelijke trip. Als er mensen zijn die referenties willen……..
Heel Deventer zal jullie aanraden!!!!!!!!!
Namens het bestuur DeePeeVee
Personeelsvereniging Gemeente Deventer |
| terug naar inhoudsopgave |
|
| |
| Het Nederlands Studenten Orkest naar Praag |
| (door Matthijs Lamberts - Het Nederlands Studenten Orkest) |
Ieder jaar sluit het Nederlands Studenten Orkest zijn tournee in januari af met een trip naar een mooie
buitenlandse stad. De bestemming wisselt, en het is altijd weer een uitdaging om het vorige jaar te
overtreffen. In 2006 zijn we naar Praag geweest, en dit was niet mogelijk geweest zonder Sjors en zijn
dames.. Met een glimlach wensen we onze opvolgers nu alvast veel succes met het nog mooier maken van
de buitenlandreis.
Het probleem van wisselende besturen is dat ieder jaar het wiel opnieuw uitgevonden moet worden. Dit
is vooral lastig wanneer er dingen georganiseerd worden in een stad en land dat niet bekend is. In
augustus 2005 was er voor het eerst contact met Sjors Lemberk & Partners. Waar andere NSO besturen wel
last mee hadden, bleek het hier vanaf het begin niet moeilijk een programma voor 85 mensen samen te
stellen. Al bij de 2e email werd een schema voorgesteld met alles van uur tot uur gepland. Het zat vol
met leuke en interessante uitstapjes die zo’n muzikale groep aanspreekt, en eigenlijk stond vanaf
toen het grootste deel van het programma al vast. De maanden erna is vooral tijd gestoken om er echt
iets heel erg bijzonders van te maken.
Het orkest komt natuurlijk niet alleen maar om van de stad te genieten, traditioneel moet er ook een concert
gegeven worden. Normaal gesproken vindt dit altijd plaats in een kleine zaal met vaak maar een handjevol
mensen als publiek. Iets anders kan vaak niet omdat je de stad en zijn mensen niet kent, of beter gezegd:
omdat zij jou niet kennen.
Wil je als buitenlands orkest een goed gevulde zaal hebben, dan moet je er een spektakel van maken.
Sjors zette hoog in en kwam met het idee de Tsjechische virtuoos
Pavel Šporcl te vragen om te soleren
op het concert. Als locatie werd niets minder dan de Smetanazaal in het Obecni Dum geregeld. Na een hoop
over & weer bellen en mailen werd steeds duidelijker wat voor speciale trip het NSO dit jaar te wachten
stond. Niet alleen zou er in de Smetanazaal gespeeld worden, er kwam nog een concert bij ten bate van de
slachtoffers van de overstromingen in 2002, waarbij Praag voor grote delen onder is gelopen. Dit concert
verschilde in omvang met het andere, maar was om de achterliggende gedachte heel erg speciaal. Het werd
omgezet in een concert voor jeugd en het publiek bestond uit scholieren van nabije scholen. Dat dit heel
dankbaar spelen was behoeft geen verdere uitleg.
Verder waren er door Sjors & co. tal van excursies gepland: zo werden het geboortehuis van Mozart, heel
toepasselijk daar 2006 zijn 250e geboortejaar is, het huis van Dvořák, het Nelahozeves kasteel en de
Praagse Burcht aangedaan. Hiernaast waren er lunches en diners op een aantal mooie locaties buiten het
hotel. Het in Jugendstil-stijl gebouwde “Hotel Europa” was schitterend en het “Hotel Opera” niet minder.
Het klapstuk van de week was wel de folklore-avond in het hotel zelf. Een band maakte de orkestleden
tijdens het eten warm voor een “zware” avond, tot op gegeven moment een groep dansers & zangers
binnenkwam. De orkestleden hebben sindsdien niet meer rustig gezeten. Na de eerste nummers werden er her
en der mannen en vrouwen uit het hooggeëerd publiek gehaald om mee te dansen op de lokale ritmes. Deze
interactie maakte het tot een absoluut succes. Na afloop heeft ook het orkest zijn kunnen bewezen door
de leden van de band te ondersteunen en à l’improviste mee te spelen. De eetzaal werd omgetoverd tot
een waar jazzcafé.
Het concert in de Smetanazaal was natuurlijk een verhaal apart. Om de zaal te vullen was er publiciteit
nodig. Er is speciaal voor het concert een poster ontworpen, die over verschillende bekendere
toeristische hotels en restaurants verspreid is. Lucy, één van Sjors’s duizendpotige rechterhanden,
is op televisie in een ontbijtprogramma geïnterviewd en heeft daar ook goed reclame gemaakt voor het
spektakel dat komen ging. Dit alles heeft ertoe geleid dat het orkest zondagochtend 29 januari 2006
de Smetanazaal betrad en voor een voor 75% gevulde zaal mocht spelen. Het was een ongelofelijk succes,
en zowel voor het NSO als Pavel Šporcl heel bijzonder om samen te mogen musiceren.
De reis was een ongelofelijk succes. Praag is een schitterende stad waar de geschiedenis in al zijn
facetten op straat ligt, en het orkest heeft genoten. Heel veel dank aan Sjors, Lucie en Nikola en alle
gidsen (Katka in het bijzonder natuurlijk) voor de fantastische organisatie, alle hulp en de talloze tips.
Door jullie hebben de orkestleden van het NSO 2006 hele speciale kanten van Praag leren kennen! |
| terug naar inhoudsopgave |
|
| |
| Summary of students’ opinions on the trip to Prague |
Everybody mentioned the visit to the glass factory as a very nice and impressing experience. Equally
impressing was the visit to Terezin. Activities that were also mentioned a few times as enjoyable were
the visit to the brewery and the folkdance evening. The opera gave rise to rather mixed feelings. Most
were disappointed because of the fact that it took so long and that it was hard to understand what was
going on. But some also said that they had liked the atmosphere and the surrounding.
While one student mentioned the meeting with other (Czech) students at the folklore evening as interesting,
another said that it was pointless because they were so few among too many Dutch students.
Het orkest komt natuurlijk niet alleen maar om van de stad te genieten, traditioneel moet er ook een concert
gegeven worden. Normaal gesproken vindt dit altijd plaats in een kleine zaal met vaak maar een handjevol
mensen als publiek. Iets anders kan vaak niet omdat je de stad en zijn mensen niet kent, of beter gezegd:
omdat zij jou niet kennen.
The hotel itself was OK, including the breakfast that was served, but its location was considered by all
too far from Prague. Most would have liked to have more free time in Prague and to be able to go out at
night in the city which would have been possible if the hotel had been nearer to or rather inside Prague.
The dinner at the hotel Opera was considered nice but most students were surprised and disppointed to see
that every other dinner after that was pretty much the same but not so good.
Surprisingly, or perhaps not surprising at all, the long bus trip did not give rise to any complaints.
Even: “For the rest I absolutely loved the trip, the bus ride was great and easy because it was at night,
and the things were well organized.” |
| terug naar inhoudsopgave |
|
| |
| DPI Prague trip 16 - 20 October 2006 evaluation |
| 1st day, Monday 16th October |
| During the DPI trip to Prague, we went to many different sites. Many of them historical,
but also cultural. On Sunday evening at 24:00 hours, the class met up at the shell pump station close to
school in Haren. It was a 12 hour bus drive to Prague. However, the bus had plenty of room and we were all
able to get plenty of sleep. Hotel Sport, the hotel in which we stayed, was situated in a small town called
Kralupy, which is about 20 km outside of Prague. After recovering from the bus drive and having lunch,
we went into Prague with the train and had some free time. The class split up, although the group I was
in went to a café and we had some drinks and enjoyed the Czechoslovakian atmosphere. Dinner was at 19:00 hours
in a hotel called Hotel Opera. After that, we went for a walk around the city. We walked to the Charles bridge
and then back to the Hotel Opera where the bus then picked us up. |
| 2nd day, Tuesday 17th October |
| On the second day of our stay, we went to a glass factory in Novy Bor. This for me was
one of the most interesting sites we visited, as the way of working, and people are so different to the
way we as Europeans work. Inside the factory was like a sauna. Due to this, the men working there would
have to drink at least 5 liters of water per day. However, they refused and only agreed to drink 5 liters
of (alcohol free) beer instead. Once we had bought our souvenirs from the glass factories shop, we went
into the small town of Litomerice, where once again the class split up and had some free time. Our group
went to a small restaurant in the centre of town. What amazed me was the incredibly cheap food. For about
30-40 euros, our group of about 8 people had a 2 course lunch. Probably the most depressing and sad site
we visited was the concentration camp, Terezin. We were given a tour by an experienced guide, who showed
us where the people were kept, their living conditions, where they cleaned, worked and finally where many
of them were executed. The most disgusting thing that I observed when I was there, was the Germans ability
to ignore the pain and suffering which the prisoners went through. In front of a wall, Jews and political
prisoners were executed. However, just on the other side of that wall, the German swimming pool could be
found. This is where generals and their families would play and relax during the hot summers. After this,
we all needed some cheering up and went back to our hotel. To complement the day, we enjoyed a folklore
and dance evening, meeting Czech and VMBO students from the Netherlands. We arrived back at our hotel in
Kralupy late that evening, and some of us decided to go out and explore the night life of the town. After
we had found a café, we had a few drinks, got rather tired and soon headed back to the hotel. |
| 3rd day, Wednesday 18th October |
| Once we had woken up and had breakfast, we went to the Staropramen beer brewery in Prague.
We were given a tour of the brewery by a guide and at the end of it we were allowed to taste the beer they
made. It was a very interesting tour, as we were able to see how the factory used to produce its beer in the
19th century and late 20st century, and compare it with how they produce in now, in the 21st century. However,
I was surprised by the way the new part of the factory looked. Everything was automated and controlled by the
touch of a button and it had expanded a great deal since it started during the 19th century. We were then
given some free time to explore the section of Prague we were in. We did not have enough time to walk to
the centre, so as it was lunch time, we found an Italian restaurant and enjoyed a well deserved pizza. After
this we went back to the hotel. On our way back though, the bus drivers route planner became mixed up and
drove us to the hotel the longest rout possible. However, once we got there we raced upstairs and got changed
for dinner in Prague and the opera, madam butterfly. The restaurant was nice, with a very relaxing atmosphere.
We all made some very comical photos of the class and had a lot of fun. The opera was a great experience and
the building was one of incredible splendour. Yet it was a great shame we did not understand the opera itself.
Even though we had all read the script beforehand, it was very stilted and most of us found it relatively
hard to follow. At about 23:00 hours we all went back in the bus to our hotel. Low and behold, we found out
that the teachers were just as frustrated with the opera as we were. So we managed to persuade them to come
out with us to the same café we had discovered the night before. It was a very enjoyable evening and one with
many laughs. However, it too came to an end and we went back to the hotel. |
| 4th day, Thursday 19th October |
Due to the fact that we were leaving for the Netherlands in the afternoon, we had to wake
up on time and check out of the hotel in morning. After we had done this, we went into Prague with the bus
and enjoyed a few hours of site seeing. We were given a tour by a tour guide round Prague castle. I found
it amazingly grand, and the cathedral was one of absolute magnificence. Yet the view which I will remember
as being the most striking, was the one when we walked out of the castle walls and stood above the entire
city of Prague. It was midday, but there was still a layer of mist on the buildings and towers. A truly
unforgetful sight. After this, we walked into the centre of town and had some free time again. All of us
where by this time pretty peckish, so we found a Subway bar and ate there. This time the class stayed
together as a group and we went to various different shops and markets looking for gifts for our families.
At 17:00 hours, we went on a boat trip up the canal going straigth through the centre of Prague. It was
a lot of fun, and we met up with the same VMBO Dutch students as were at the folklore evening on Tuesday.
Although the food was not to be desired, the mood and people were and we all had a fantastic evening. At
around 19:30, we all got in the bus and left for the Netherlands.
As mentioned above, the most enjoyable site I thought we visited was the glass factory in Novy Bor. The
way the people worked and the fact that they only drank beer throughout the day I found fascinating. Also
the way in which they were able to mould a lump of glass into something quite beautiful I though amazing.
The most enjoyable evening/night was the one were we had dinner, went to the opera and afterwards went
out with the teachers. Although at the time we found it quite boring, looking back on it, the opera was
an unforgetful experience and one which I will always remember. |
| 5th day, Friday 20th October |
| At 6:00 a.m. back in Haren. |
| terug naar inhoudsopgave |
|
| |
| Vereniging Vrienden Nederland Tsjechië & Slowakije |
| (door Arie den Boogert en Nora de Waal - Vereniging Vrienden Nederland Tsjechië & Slowakije) |
Beste Sjors en Team,
Nogmaals maar nu op papier: De gehele groep van 30 mensen hebben de trip naar Praag en Omstreken als bijzonder mooi,
interessant en ontspannend ervaren, al moest er veel worden gelopen. We hebben heel veel mooie dingen gezien.
Het orkest komt natuurlijk niet alleen maar om van de stad te genieten, traditioneel moet er ook een concert
gegeven worden. Normaal gesproken vindt dit altijd plaats in een kleine zaal met vaak maar een handjevol
mensen als publiek. Iets anders kan vaak niet omdat je de stad en zijn mensen niet kent, of beter gezegd:
omdat zij jou niet kennen.
Lidice was heel indrukwekkend en men was onder de indruk. Veel respect en waardering was er voor de diverse
Gidsen. Vooral de twee laatste meisjes deden het zeer goed. Ook Anna mogen we niet vergeten. Hoewel ik vele
malen in Praag geweest ben, heb ik van de gidsen erg veel opgestoken van de dingen waarvan ik het bestaan
niet eens wist. Het bezoek aan de Opera was ook een belevenis, niet alleen voor de mensen die voor het eerst
naar een Opera gingen maar ook voor de mensen die er wel meer naar toe gaan. De laatste avond met de muziek
is ook heel erg gewaardeerd, de folkloristische muziek omdat men dit eigenlijk niet kende en de moderne
muziek omdat daarop gedanst kon worden. Velen hebben daar veel plezier aan beleefd. Veel waardering gaat er
ook naar Ron onze chauffeur. Hij is een reisleider eerste klas, een fijn mens waarmee je iets kan bespreken
en waarnodig kan regelen. We hadden toch nog een beetje een witte Kerst en wat is het mooi in Kralupy met
al die sneeuw die op de bomen blijft liggen. Prachtig. Hier in Nederland is het 6 graden boven nul, wij
hebben totaal geen sneeuw. De groep onderling was ook een succes, iedereen ging met iedereen om, iets wat
je altijd maar moet afwachten als je 30 vreemde mensen bij elkaar zet.
Er is geen wanklank gevallen.
Alles bij elkaar een groot succes. Hulde aan Praagexpress.
Hartelijke groeten ook aan de meisjes. |
| terug naar inhoudsopgave |
|
| |
Belangrijk news