Povoden stoleti - Het water van de eeuw |
|
| Niemand, maar dan ook niemand, had nog maar een week geleden gedacht dat deze catastrofe over
de gouden stad zou komen. De foto’s spreken boekdelen (klik hier). |
|
| Duizenden mensen zijn geëvacueerd, de straten staan vol met water. Mijn geliefde Hotel
Opera is onbereikbaar, dus zit ik thuis in Veltrusy. Hier staat het water ook tot 75 meter
van mijn huis. Ik heb Lenka en de kinderen naar haar ouders gestuurd. Kralupy staat ook onder
water en is niet te bereiken...
De hele dag zendt de nationale TV zender beelden en informatie uit over de ramp die dit land
momenteel treft. |
|
| De Moldau ontspringt in het zuiden van het land, tegen de grens met Oostenrijk. In het begin
van de vorige week belandde hier een zwaar lagedrukgebied die werkelijk stortregens bracht in deze
omgeving. De meren liepen vol. (Lipnomeer en verschillende andere stuwmeren). De eerste
overstromingen troffen de steden Cesky Krumlov en Ceske Budejovice. Hier werden honderden mensen
verplicht hun huizen te verlaten en hier vielen ook de eerste slachtoffers.
Vorige week donderdag was het water in Praag zover gestegen dat er al geen scheepvaart meer
mogelijk was. Vrijdag en Zaterdag steeg het water steeds meer. Zondag ben ik voor het laatst in
Praag geweest. Toen leek alles nog onder controle. We moesten een groep senioren scouts uit
Eindhoven verwelkomen en hen de weg en de mogelijkheden wijzen voor een aangenaam verblijf in de
omgeving van de prachtige stad. |
|
| Maandags plensde het en het hield niet op. Via radio en TV zagen we de beelden van ondergelopen
steden in het zuiden van het land en toen wist iedereen al zeker dat dit ook op weg was naar Praag.
Zondagmorgen was reeds de camping in Veltrusy overstroomd en stond het park rond het kasteel al
grotendeels onder water. Het centrum van de stad Kralupy werd onbereikbaar en de treinen van en naar
Praag reden niet meer. Grote boten raakten op drift en dreigden bruggen ernstig te beschadigen,
zodat men besloot d.m.v. dynamiet deze schepen tot zinken te brengen. |
|
| En het water bleef maar stijgen. Ik heb meegeholpen zandzakken te vullen bij het begin van ons
dorp. Enkele lager gelegen huizen zijn al in de golven verdwenen. Mijn moeder heb ik gerustgesteld
en gezegd dat ons huis stukken hoger ligt. Ze is 91 jaar en kan zich niet voorstellen dat dit hier
gebeurt. Tsjechië ligt immers niet aan de zee. Klinkt logisch maar het is allemaal zo anders.
Ook ik ben ervan overtuigd geraakt dat het klimaat duidelijk veranderd. Ijsbergen smelten,
gletschers verdwijnen en wij warmen met elkaar de wereld lekker op.Greenpeace heeft, in mijn ogen,
al jaren gelijk wanneer het waarschuwt voor gevaarlijke uitstoten van o.a. CO2. De gevolgen van
deze klimaatverandering zijn niet meer te overzien.
Natuurlijk heeft men in Tsjechië geen dijken, men heeft niet zoals in Nederland leren omgaan
met dit soort natuurrampen. |
|
| En nu loopt het water langzaam weg uit de hoofdstad. Heel langzaam. Ze hebben gezegd dat de
metro in de stad waarschijnlijk weken niet gebruikt kan worden. Die staan helemaal onder water
in het centrum.
Heel veel ondernemers zijn door de ramp financieel zwaar getroffen. Ook particulieren die
straks weer in hun huizen mogen weten niet wat de toekomst zal brengen. Velen hebben jaren gespaard
voor die kleurentelevisie en die moderne koelkast. Waarschijnlijk zullen diegenen die wel verzekerd
zijn voor deze ramp hun geld niet krijgen, omdat de verzekeringsmaatschappijen bij lange na niet
in staat zijn om dergelijke immense bedragen op te hoesten. Ze zitten samen in de kroeg in de buurt
van het adres waar ze ondergebracht zijn. Ze drinken hun bier en schudden hun schouders als je ze
vraagt hoe het nu verder moet. Ze nemen dan maar weer een slok. Ze huilen niet, net als vroeger moeten
ze verder. |
|
| En dat lukt ook. Daar ben ik van overtuigd.
Ik heb ze beloofd dat wij Nederlanders niet wegblijven uit dit prachtige land en dat wij gauw
komen kijken naar de vorderingen bij het herstel. Ze hebben hier geen TV programma’s zoals Open
het Dorp of Een voor Afrika. Daar zijn wij Nederlanders weer sterk in. Misschien iets voor Linda
de Mol of onze zwangere Wendy van Dijk.
Ik zie wel. Ik ga bij hun zitten en wachten tot het water gezakt is.
Sjors Lemberk |
